Tərəvəzçilik kənd təsərrüfatının ən intensiv və diqqət tələb edən sahələrindən biridir. Keyfiyyətli toxum yaxşı başlanğıc yaratsa da, təkbaşına yüksək məhsula zəmanət vermir; suvarmanın vaxtı, torpağın vəziyyəti, qidalanma və gündəlik qulluq nəticəni müəyyən edən bütöv sistem təşkil edir. Bu elementlərdən birində yaranan ciddi çatışmazlıq digər sahələrə qoyulan sərmayənin də səmərəsini azalda bilər.
Xüsusilə su tərəvəz istehsalında getdikcə daha qiymətli resursa çevrilir. FAO-nun son məlumatlarında kənd təsərrüfatının qlobal şirin su götürülməsinin təxminən 72 faizini təşkil etdiyi, eyni zamanda 1,2 milyard insanın ciddi su məhdudiyyətləri olan kənd təsərrüfatı ərazilərində yaşadığı bildirilir. Bu mənzərə suvarmanın sadəcə məhsulu artıran vasitə deyil, düzgün idarə olunmalı strateji istehsal resursu olduğunu göstərir.
Tərəvəz bitkilərində suyun vaxtı miqdarı qədər əhəmiyyətlidir. Bitkinin inkişaf mərhələsinə uyğun olmayan suvarma kök sisteminə mənfi təsir göstərə, həddindən artıq su isə torpağın hava rejimini poza və bəzi xəstəliklər üçün əlverişli mühit yarada bilər. Buna görə damcı suvarma, torpaq nəmliyinin ölçülməsi və suvarmanın hava şəraitinə uyğun planlaşdırılması müasir tərəvəz təsərrüfatlarında daha böyük əhəmiyyət qazanır.
Toxum seçimində də yalnız yüksək məhsuldarlıq göstəricisinə baxmaq kifayət etmir. İqlim dəyişkənliyi artdıqca istiliyə, su çatışmazlığına və yerli xəstəliklərə uyğun sortların seçilməsi təsərrüfatın dayanıqlığını gücləndirir. Yağıntının qeyri-sabit olduğu bölgələrdə FAO yağış suyunun toplanması, torpaq nəmliyinin qorunması və əlavə suvarma kimi üsulların məhsul sabitliyini yüksəltmək üçün mühüm vasitələr olduğunu qeyd edir.
Bütün bunların mərkəzində isə fermerin əməyi və düzgün qərarları dayanır. Əkin tarixindən alaq və zərərvericilərlə mübarizəyə, suvarmadan yığım vaxtına qədər verilən hər qərar son məhsulun görünüşünə, dadına, saxlanma qabiliyyətinə və bazar dəyərinə təsir göstərir. Texnologiya fermerə məlumat və dəqiqlik qazandıra bilər, lakin həmin məlumatı sahənin real vəziyyəti ilə uyğunlaşdıran yenə insan təcrübəsidir.
Tərəvəzçilikdə bərəkət buna görə yalnız məhsulun çoxluğu ilə ölçülmür. Daha az su və resursla keyfiyyətli, bazara yararlı və sabit məhsul əldə etmək müasir təsərrüfatların əsas məqsədlərindən birinə çevrilir. Toxum potensialı, suyun düzgün idarəsi və fermer əməyinin ahəngi qorunduqda tərəvəz sahəsi sadəcə məhsul verən torpaq deyil, səmərəli istehsal sisteminə çevrilir.
