Əkinçilik təsərrüfatlarının böyüməsi ilk növbədə yeni infrastruktura ehtiyac yaradır. Məhsul həcmi artdıqca texnikanın saxlanması üçün qarajlara, məhsul üçün anbarlara, toxum və digər istehsal vasitələri üçün xüsusi sahələrə ehtiyac meydana çıxır. Meyvə-tərəvəz və digər həssas məhsullar istehsal edilirsə, soyuducu anbar və çeşidləmə obyektlərinin tikilməsi daha böyük əhəmiyyət qazanır. Beləliklə, tarladakı inkişaf müəyyən mərhələdən sonra tikinti investisiyasına çevrilir.
Emal müəssisələri bu əlaqənin daha böyük iqtisadi dəyər yaradan hissəsini təşkil edir. Əkinçilik məhsullarının istehsal olunduğu bölgəyə yaxın emal edilməsi xammalın uzaq məsafələrə daşınması ehtiyacını azalda bilər. Yeni emal sexlərinin tikilməsi isə inşaat, avadanlıq təchizatı, elektrik, su, logistika və digər xidmətlər üçün sifariş yaradır. Müəssisə fəaliyyətə başladıqdan sonra həmin ilkin tikinti sərmayəsi uzunmüddətli istehsal və məşğulluq mənbəyinə çevrilir.
Kənd təsərrüfatının inkişafı yaşayış və sosial infrastruktura olan tələbi də dəyişə bilər. Yeni müəssisələrin və təsərrüfatların yaradıldığı ərazilərdə işçi qüvvəsinə ehtiyac artdıqca yaşayış, ticarət və xidmət obyektlərinin inkişafı üçün iqtisadi əsas yaranır. Bu proses kiçik yaşayış məntəqələrinin iqtisadi fəallığını artıraraq yeni sahibkarların bazara daxil olmasına imkan verə bilər. Beləliklə, aqrar sərmayənin təsiri yalnız təsərrüfat sahəsinin daxilində qalmır.
Quruculuğun genişlənməsi öz növbəsində kənd təsərrüfatına yeni texnologiyaların daxil olmasını asanlaşdırır. Müasir suvarma infrastrukturu, enerji sistemləri, istixanalar və avtomatlaşdırılmış anbar kompleksləri fermerlərin istehsalı daha dəqiq idarə etməsinə imkan verir. Xüsusilə enerji səmərəli və rəqəmsal idarə olunan obyektlər uzunmüddətli əməliyyat xərclərinin azaldılmasına kömək edə bilər. Bu isə tikintiyə qoyulan sərmayənin sonradan kənd təsərrüfatının rəqabət qabiliyyətinə təsir göstərməsi deməkdir.
Əkinçilikdən quruculuğa uzanan bu iqtisadi əlaqənin mərkəzində sahibkarın gələcəyi planlaşdırmaq qabiliyyəti dayanır. Təsərrüfatdan əldə edilən gəlir istehlaka deyil, yeni istehsal və infrastruktur imkanlarına yönəldildikdə biznes mərhələli şəkildə böyüyə bilir. Bir müddət sonra təkcə məhsul yetişdirən təsərrüfatın yanında anbar, emal, logistika və satış fəaliyyəti də formalaşa bilər. Bu model sahibkarlığın bir istiqamətdən başlayaraq bir neçə sahəni əhatə edən daha geniş iqtisadi inkişaf yaratmaq imkanını göstərir.
