Kənd təsərrüfatında suyun dəyərini yalnız onun qiyməti ilə ölçmək mümkün deyil. Su vaxtında çatmadıqda toxuma, gübrəyə, texnikaya və əməyə qoyulan bütün investisiyalar risk altına düşə bilər. Həddindən artıq istifadə edildikdə isə həmin resurs həm boş yerə sərf olunur, həm də bəzi torpaqlarda məhsuldarlığa mənfi təsir göstərə bilər. Buna görə uğurlu fermer üçün su sadəcə istifadə edilən resurs deyil, dəqiq idarə olunmalı istehsal kapitalıdır.
Bu yanaşmanın qlobal əhəmiyyəti rəqəmlərdə daha aydın görünür. Kənd təsərrüfatı dünya üzrə şirin su götürülməsinin təxminən 72 faizini təşkil edir və adambaşına düşən bərpa olunan şirin su ehtiyatı son on ildə 7 faiz azalıb. Başqa sözlə, kənd təsərrüfatı dünyanın ən böyük su istifadəçisi olduğu halda onun istifadə etdiyi əsas resurs getdikcə daha məhdud hala gəlir. Bu vəziyyət fermer təsərrüfatlarında suyun hər kubmetrinin daha diqqətlə idarə olunmasını zəruri edir.
Suyun dəyərini bilən fermer ilk növbədə bitkinin nə vaxt suya ehtiyac duyduğunu müəyyənləşdirir. Torpaq nəmlik sensorları, hava proqnozları və evapotranspirasiya məlumatları suvarmanın vaxtını daha düzgün seçməyə imkan verir. Damcı və mikro suvarma kimi sistemlər isə suyun birbaşa kök zonasına çatdırılmasına və sahənin lazımsız hissələrinin suvarılmasının qarşısının alınmasına kömək edir. Bu yanaşma eyni zamanda enerji və əmək xərclərinin də daha məqsədli istifadəsinə şərait yaradır.
Yağışdan asılı təsərrüfatlarda da suyun dəyərini artırmaq mümkündür. FAO yağış suyunun toplanması, torpaq nəminin qorunması, əlavə və çatışmazlıq suvarması kimi üsulların su məhsuldarlığını və məhsul sabitliyini yüksəldə biləcəyini bildirir. Torpaqda üzvi maddənin çoxaldılması və səthin düzgün idarə olunması yağış suyunun daha böyük hissəsinin torpağa hopmasına və daha uzun müddət kök zonasında qalmasına kömək edir. Beləliklə, fermer yalnız verdiyi suya deyil, təbiətin verdiyi yağışa da istehsal resursu kimi yanaşır.
Suya qənaət eyni zamanda torpağın qorunmasına da xidmət edir. Düzgün suvarma torpaqda həddindən artıq rütubətin, qida maddələrinin yuyulmasının və bəzi bölgələrdə duzlaşma riskinin azalmasına kömək edə bilər. Torpağın strukturu sağlam qaldıqda onun su saxlama qabiliyyəti də yüksəlir və növbəti suvarmaya ehtiyac daha düzgün idarə olunur. Beləliklə, suyun səmərəli istifadəsi ilə torpaq sağlamlığı bir-birini gücləndirən prosesə çevrilir.
Gələcək təsərrüfatların uğuru çox suya sahib olmaqdan daha çox, mövcud suyu necə idarə etmək bacarığından asılı olacaq. Qlobal ərzaq tələbinin 2050-ci ilədək təxminən 50 faiz artacağı gözlənildiyi halda su və torpaq ehtiyatları eyni sürətlə artmayacaq. Buna görə hər fermerin əsas məqsədlərindən biri hər damladan daha böyük və daha dayanıqlı məhsul dəyəri yaratmaq olacaq. Suyun həqiqi dəyərini anlayan əkinçi nəticədə yalnız suya qənaət etmir, öz torpağının gələcək istehsal gücünü də qoruyur.
