Suya qənaət məsələsi uzun müddət əsasən istifadə olunan suyun həcminin azaldılması kimi başa düşülürdü, lakin müasir kənd təsərrüfatında yanaşma dəyişir. İndi əsas hədəf torpağın məhsuldarlığını qorumaqla hər kubmetr sudan daha yüksək iqtisadi və bioloji nəticə əldə etməkdir. Çünki su qıtlığı ilə yanaşı torpaq deqradasiyası da dünya ərzaq sisteminin qarşısındakı böyük problemlərdən biridir. FAO-nun 2025-ci il qiymətləndirməsində insan fəaliyyəti nəticəsində yaranan torpaq deqradasiyasının 60 faizdən çoxunun kənd təsərrüfatı sahələrində baş verdiyi bildirilir.
Torpağa ehtiyacından artıq su verilməsi ilk baxışda məhsul üçün faydalı görünə bilər, amma uzunmüddətli perspektivdə ciddi problemlər yarada bilər. Həddindən artıq suvarma bəzi şəraitlərdə qida maddələrinin kök zonasından yuyulmasına, bataqlaşmaya və duzlaşma riskinin yüksəlməsinə səbəb olur. Digər tərəfdən, kifayət qədər su verilməməsi bitkidə su stresini artıraraq inkişafı zəiflədə bilər. Buna görə müasir suvarmanın əsas prinsipi torpağı mümkün qədər çox sulamaq deyil, lazım olan suyu doğru zamanda və doğru miqdarda verməkdir.
Bu yanaşmada torpağın rütubət səviyyəsinin ölçülməsi xüsusi əhəmiyyət daşıyır. Sensorlardan, meteoroloji məlumatlardan və bitkinin inkişaf mərhələsinə dair göstəricilərdən istifadə etməklə növbəti suvarmanın vaxtını daha dəqiq müəyyən etmək mümkündür. Belə olduqda fermer gözlə görünən quruluğun yaranmasını gözləmədən torpağın kök qatındakı vəziyyəti qiymətləndirə bilir. Suvarma qərarlarının məlumat əsasında verilməsi həm su itkisini azaldır, həm də bitkinin davamlı inkişafına şərait yaradır.
Yağıntı sularının toplanması və torpaqda rütubətin saxlanılması da getdikcə daha mühüm rol oynayır. FAO yağışdan asılı əkinçilikdə su yığımı, torpaq rütubətinin qorunması, əlavə suvarma və təsərrüfat daxilində suyun düzgün bölüşdürülməsini məhsuldarlığın yüksəldilməsi üçün mühüm vasitələr sırasında göstərir. Bu tədbirlər torpağın sağlamlığının yaxşılaşdırılması və düzgün aqrotexniki üsullarla birlikdə tətbiq edildikdə su məhsuldarlığını əhəmiyyətli şəkildə gücləndirə bilər.
Gələcəyin məhsuldar təsərrüfatı buna görə su və torpağı iki ayrı resurs kimi idarə etməyəcək. Torpağın üzvi maddəsi, rütubəti, su tutma qabiliyyəti, bitkinin kök sistemi və verilən suyun miqdarı vahid istehsal sisteminin hissələri kimi qiymətləndiriləcək. Məqsəd bir mövsümdə yüksək məhsul əldə etməklə kifayətlənmədən torpağın uzun illər məhsuldar qalmasını təmin etməkdir. Suyu qorumağın ən səmərəli yolu da məhz torpağın bərəkətini onunla birlikdə qorumaqdan keçir.
