
Dünya kənd təsərrüfatının qarşısında duran ən böyük məsələlərdən biri məhdud su ehtiyatları ilə artan ərzaq tələbatını qarşılamaqdır. Əhali artımı və şəhərləşmə kənd təsərrüfatı ilə yanaşı, məişət, sənaye və enerji sektorlarında da suya tələbatı yüksəldir. Bunun nəticəsində eyni çay, su anbarı və yeraltı su ehtiyatından istifadə edən müxtəlif sahələr arasında rəqabət artır. Belə şəraitdə kənd təsərrüfatının gücü yalnız nə qədər su əldə etməsindən deyil, ayrılan suyu nə qədər düzgün idarə etməsindən asılı olur.
FAO-nun göstəricilərinə görə, kənd təsərrüfatının qlobal şirin su götürülməsində payı təxminən 72 faizdir. Digər tərəfdən, dünya əkin sahələrinin təxminən 23 faizini təşkil edən suvarılan torpaqlar qlobal bitkiçilik məhsullarının dəyərinin 48 faizini yaradır. Bu iki göstərici suyun həm kənd təsərrüfatı üçün nə qədər əhəmiyyətli olduğunu, həm də onun səmərəli istifadəsinin nə qədər böyük nəticə yarada biləcəyini göstərir. Su idarəçiliyində edilən hər yaxşılaşdırma buna görə böyük istehsal sisteminə təsir edə bilər.
Ən böyük problemlərdən biri yeraltı su ehtiyatlarının həddindən artıq istifadəsidir. Yağıntının az olduğu bölgələrdə fermerlər istehsalı davam etdirmək üçün quyulara daha çox müraciət etdikcə bəzi su hövzələrində ehtiyatların bərpa olunma sürəti ilə götürülmə sürəti arasında fərq yaranır. Yeraltı su səviyyəsinin aşağı düşməsi suyun daha böyük dərinlikdən çıxarılmasını tələb edə və bununla enerji xərclərini yüksəldə bilər. Uzunmüddətli perspektivdə buna görə suvarma planları su mənbəyinin yenilənmə imkanlarını da nəzərə almalıdır.
Su ehtiyatlarının düzgün idarə olunması təsərrüfat səviyyəsindən daha geniş planlaşdırma tələb edir. Çay hövzəsində yuxarı hissədə verilən qərar aşağıdakı kənd təsərrüfatı sahələrinin su təminatına təsir göstərə bilər. Buna görə su anbarları, yerüstü və yeraltı sular, kənd təsərrüfatı ehtiyacları və ekosistemlərin tələbatı vahid sistem daxilində qiymətləndirilməlidir. Müasir su idarəçiliyində məlumat mübadiləsi və real vaxt monitorinqinin əhəmiyyəti də məhz buradan yaranır.
İqlim dəyişiklikləri düzgün idarəetmənin əhəmiyyətini daha da artırır. Yağıntının vaxtı və miqdarı dəyişdikcə əvvəlki su bölgüsü modelləri bəzi ərazilərdə kifayət etməyə bilər. Su ehtiyatlarının daha dəqiq ölçülməsi, quraqlıq ehtimallarının əvvəlcədən qiymətləndirilməsi və əkin strukturunun mövcud su imkanlarına uyğunlaşdırılması getdikcə daha vacib olur. Güclü kənd təsərrüfatı su ehtiyatlarını tükəndirən deyil, onların imkanları daxilində davamlı istehsal qura bilən kənd təsərrüfatıdır.
Su ehtiyatlarının düzgün idarəsi əslində bugünkü məhsulla gələcəyin məhsulu arasında balans yaratmaqdır. Bu gün həddindən artıq istifadə edilən su sabah fermer üçün əlçatmaz və ya daha bahalı resursa çevrilə bilər. Buna görə suya qənaət yalnız ekoloji çağırış deyil, kənd təsərrüfatının iqtisadi davamlılığının şərtidir. Aqrar sektorun uzunmüddətli gücü torpağın genişliyindən çox, onun həyat mənbəyi olan suyun nə qədər ağıllı idarə edilməsində gizlənir.







































