Suvarma infrastrukturu qurulduqda ilk görünən dəyişiklik torpağın yaşıllaşması olsa da, onun iqtisadi təsiri bundan qat-qat genişdir. Sabit su təminatı fermerə istehsal sahəsini genişləndirmək, daha gəlirli məhsullar yetişdirmək və il ərzində daha çox istehsal dövrü planlaşdırmaq imkanı verir. Bunun ardınca məhsulun saxlanması, qablaşdırılması, emalı və daşınması kimi əlavə fəaliyyət sahələri yaranır. Beləcə, su tarlada başlayan proses vasitəsilə bütöv kənd iqtisadiyyatının hərəkətə gəlməsinə səbəb olur.
Suvarılan təsərrüfatların üstünlüklərindən biri də istehsal riskinin nisbətən aşağı olmasıdır. Yağıntıdan tam asılı əkinçilikdə bir neçə həftəlik quraqlıq bütöv mövsümün nəticəsini dəyişə bilər, halbuki idarə olunan suvarma sistemi fermerə həmin kritik dövrdə müdaxilə etmək imkanı verir. Bu sabitlik bank və investorların aqrar layihələrə münasibətinə də təsir göstərir, çünki məhsul itkisi riskinin azalması gəlirin daha proqnozlaşdırılan olmasına şərait yaradır. Nəticədə su infrastrukturu yalnız kənd təsərrüfatı deyil, kəndlərdə sərmayə mühitinin də mühüm elementi olur.
Müasir elmi tədqiqatlar su məhsuldarlığının regionlar arasında böyük fərqlər göstərdiyini ortaya qoyur. Məsələn, eyni ölkənin müxtəlif kənd təsərrüfatı zonalarında bir kubmetr suya düşən məhsulun miqdarı ciddi şəkildə dəyişə bilir. Bu fərqlərin arxasında iqlim, temperatur və yağıntı ilə yanaşı torpaq quruluşu, suvarma sistemi, becərmə üsulu və məhsul seçimi dayanır. Ona görə də kənd təsərrüfatında suyun iqtisadi gücünü artırmaq üçün vahid standartdan çox, hər bölgəyə uyğun fərqli idarəetmə modeli tələb olunur.
Su təminatı yaxşılaşdıqca kənd təsərrüfatının strukturu da dəyişə bilər. Fermerlər aşağı gəlirli və yalnız mövsümi yağışa uyğun məhsullardan meyvəçilik, tərəvəzçilik, bağçılıq və digər yüksək dəyər yaradan istiqamətlərə keçə bilirlər. Bu məhsullar isə daha çox emal, soyuducu anbar və logistika infrastrukturu tələb etdiyi üçün kəndlərdə yeni bizneslərin yaranmasına stimul verir. Bir suvarma sistemi beləliklə yüzlərlə kiçik iqtisadi fəaliyyətin başlanğıc nöqtəsinə çevrilə bilər.
Kənd yerlərində məşğulluğun sabitliyi də bu prosesdən birbaşa təsirlənir. Təsərrüfatda istehsal artdıqca yalnız mövsümi tarla işçilərinə deyil, aqronomlara, texniklərə, suvarma operatorlarına, mexaniklərə və rəqəmsal sistemləri idarə edən mütəxəssislərə də ehtiyac yaranır. Bu isə kənd təsərrüfatının yalnız fiziki əmək tələb edən ənənəvi sahə kimi deyil, texnologiya və bilik üzərində qurulan müasir iqtisadi sektor kimi formalaşmasına şərait yaradır. Suvarmanın modernləşməsi kənddə yeni peşələrin yaranmasını da sürətləndirir.
Suyun gücü ilə yaşıllaşan tarla yalnız məhsulun artması deyil, kənd həyatının iqtisadi cəhətdən yenilənməsi deməkdir. Su etibarlı olduqda fermer gələcəyə daha inamla sərmayə qoyur, istehsal genişlənir və əlavə xidmətlər üçün yeni bazar yaranır. Bu səbəbdən suvarma layihələrinə çəkilən xərc yalnız texniki infrastruktur xərci kimi qiymətləndirilə bilməz. Hər işlək su xətti torpaqla yanaşı kənd iqtisadiyyatına da həyat gətirən uzunmüddətli sərmayədir.
