Ərzağın tarladan süfrəyə qədər keçdiyi uzun yolun başlanğıcında torpaq, toxum və su dayanır. Toxum nə qədər keyfiyyətli, texnika nə qədər müasir olsa da, bitkinin inkişafı üçün lazım olan su təmin edilmədikdə istehsalın davamlılığını qorumaq çətinləşir. Dünya kənd təsərrüfatında suyun strateji əhəmiyyəti də buradan qaynaqlanır: qlobal şirin su götürülməsinin təxminən 70 faizdən çox hissəsi kənd təsərrüfatının payına düşür. Artan ərzaq tələbatı fonunda həmin suyun daha məhsuldar istifadəsi qarşıdakı onilliklərin əsas çağırışlarından biridir.
Bu böyük yolçuluğun ilk mərhələsi toxumun torpaqda cücərməsi ilə başlayır. Torpaqda kifayət qədər rütubət olmadıqda toxumun şişməsi və cücərməsi gecikir, nəticədə sahədə bitki sıxlığı qeyri-bərabər ola bilər. İlk inkişaf mərhələsində yaranan bu fərq mövsüm boyunca davam edərək məhsuldarlığa təsir göstərə bilər. Buna görə də əkin vaxtı torpağın rütubət vəziyyətinin müəyyənləşdirilməsi müasir aqronomiyanın əsas qərarlarından biri hesab olunur.
Bitki böyüdükcə onun suya tələbatı da dəyişir və bütün inkişaf dövründə eyni suvarma rejimi optimal nəticə vermir. Çiçəkləmə, meyvə əmələgəlmə və dənin dolması kimi mərhələlər bir çox bitkidə su çatışmazlığına qarşı xüsusilə həssasdır. Müasir suvarma proqramları məhz bu kritik mərhələləri müəyyənləşdirərək mövcud su ehtiyatının ən vacib vaxtlarda istifadəsinə üstünlük verir. Məhdud su şəraitində belə bu yanaşma məhsul itkisini azaltmaq üçün mühüm imkan yaradır.
Kənd təsərrüfatının su ilə başlayan yolu məhsul yığımında bitmir. İstehsal artdıqca məhsulun çeşidlənməsi, saxlanılması, emalı, qablaşdırılması və bazara daşınması üçün yeni iqtisadi fəaliyyət yaranır. Suvarma nəticəsində daha sabit məhsul əldə edən təsərrüfat uzunmüddətli satış müqavilələri bağlamaq və emal müəssisələri ilə davamlı əməkdaşlıq qurmaq üçün daha əlverişli mövqeyə sahib olur. Beləliklə, bir damla su tarladan başlayaraq geniş aqrar dəyər zəncirinin hərəkətinə töhfə verir.
Bu proses kənd yerlərində texnologiyanın yayılmasını da sürətləndirir. Rəqəmsal su sayğacları, avtomatik klapanlar, sensorlar, dron və peyk müşahidələri kimi vasitələr artıq yalnız iri təsərrüfatların istifadə etdiyi texnologiyalar olmaqdan çıxır. İnfrastruktur və maliyyələşmə imkanları genişləndikcə kiçik və orta fermerlərin də dəqiq kənd təsərrüfatı alətlərindən istifadəsi artır. Nəticədə ənənəvi suvarma təcrübəsi məlumat əsasında idarə olunan daha müasir istehsal modelinə çevrilir.
Kənd təsərrüfatının böyük yolçuluğu buna görə həqiqətən bir damla su ilə başlayır, amma həmin damlanın yaratdığı təsir tarlanın sərhədində dayanmır. O, toxumu cücərdir, məhsulu yetişdirir, fermerə gəlir gətirir və ərzaq zəncirini hərəkətə gətirir. Suya düzgün münasibət həm istehsalın bugünkü nəticəsini, həm də kənd təsərrüfatının gələcək davamlılığını müəyyənləşdirəcək. Hər damlanın dəyərini artırmaq gələcək aqrar siyasətin ən mühüm istiqamətlərindən biri olacaq.
