Dünyanın müxtəlif bölgələrində milyonlarla insan hər səhər torpaqla işləmək üçün günə başlayır. Onların böyük hissəsi heç vaxt geniş auditoriyaya tanınmır, lakin yetişdirdikləri məhsullar şəhərlərdə yaşayan milyonlarla insanın süfrəsinə çatır. Taxıl, meyvə, tərəvəz, yağlı bitkilər və digər məhsulların arxasında aylarla davam edən görünməz zəhmət dayanır. Bu baxımdan fermerlər qlobal ərzaq sisteminin ən vacib, lakin çox vaxt ən az görünən iştirakçılarıdır.
Xüsusilə ailə təsərrüfatları dünya kənd təsərrüfatında mühüm yer tutur. FAO-nun məlumatına görə, dünyada 550 milyondan çox təsərrüfat mövcuddur və onların böyük əksəriyyəti ailələr tərəfindən idarə olunur. Ailə fermerliyi təkcə ərzaq istehsalının deyil, kənd yerlərində məşğulluğun, yerli biliklərin və nəsillər boyu formalaşmış əkinçilik təcrübələrinin qorunmasının da mühüm hissəsidir. Buna görə kiçik və orta təsərrüfatların dayanıqlılığı qlobal ərzaq təhlükəsizliyi ilə sıx bağlıdır.
Fermerlərin qarşılaşdığı çətinliklər isə ildən-ilə dəyişir. Bir mövsüm quraqlıq əsas problemə çevrilə bilər, növbəti mövsümdə isə həddindən artıq yağıntı, xəstəlik və ya məhsul qiymətlərinin dəyişməsi təsərrüfat gəlirlərinə təsir edə bilər. Bunun üzərinə toxum, gübrə, enerji, texnika və digər istehsal vasitələrinin xərcləri əlavə olunur. Buna görə kənd təsərrüfatında uğur artıq yalnız yaxşı məhsul yetişdirmək deyil, çoxsaylı riskləri eyni vaxtda idarə etmək bacarığı tələb edir.
Texnoloji yeniliklər həmin səssiz qəhrəmanların imkanlarını genişləndirir. Kiçik mobil cihazdan hava proqnozuna baxmaqdan tutmuş böyük təsərrüfatlarda süni intellekt və peyk məlumatlarından istifadə etməyə qədər rəqəmsallaşma kənd təsərrüfatının müxtəlif səviyyələrinə daxil olur. Fermer xəstəliyin ilkin əlamətlərini daha tez müəyyənləşdirə, suvarma vaxtını daha düzgün seçə və məhsuldarlıq məlumatlarını əvvəlki mövsümlərlə müqayisə edə bilir. Texnologiyanın əsas dəyəri insanı torpaqdan uzaqlaşdırmaq deyil, onun daha düzgün qərar verməsinə kömək etməkdir.
Bununla yanaşı, gələcəyin kənd təsərrüfatında ənənəvi biliklərin də əhəmiyyəti qalır. Torpağın rənginə, bitkinin yarpağına, küləyin istiqamətinə və mövsümün dəyişməsinə baxaraq qərar verən fermer təcrübəsi yüzilliklər ərzində formalaşıb. Rəqəmsal məlumat bu təcrübəni əvəz etməkdən daha çox onu ölçülə bilən məlumatlarla tamamlayır. Ən güclü təsərrüfat modeli insan təcrübəsi ilə müasir elmin birlikdə işlədiyi modeldir.
Dünyanın süfrələrində görünən bolluğun arxasında buna görə çox böyük və səssiz əmək dayanır. Fermerin torpağa toxunan əlləri bir toxumu məhsula, məhsulu isə insanların gündəlik qidasına çevirən uzun zəncirin başlanğıcıdır. Texnika dəyişəcək, süni intellekt daha çox qərarda iştirak edəcək və tarlalar daha rəqəmsal olacaq, amma istehsalın mərkəzində torpağın qayğısını çəkən insan qalacaq. Bərəkətin ən səssiz qəhrəmanları məhz həmin insanlardır.
