Quraq torpağın yaşıl əkin sahəsinə çevrilməsi kənd təsərrüfatında suvarmanın yaratdığı ən böyük dəyişikliklərdən biridir. Yağıntının az olduğu bölgələrdə su mənbələrinin düzgün idarə edilməsi bitki istehsalının davamlılığını təmin edə və fermerin hava şəraitindən asılılığını müəyyən qədər azalda bilər. Dünyanın bir çox mühüm kənd təsərrüfatı regionunda intensiv istehsal məhz suvarma infrastrukturu hesabına mümkün olub. Lakin su ehtiyatlarının azalması həmin sistemlərin əvvəlki üsullarla idarə olunmasının gələcəkdə daha çətin olacağını göstərir.
İqlim dəyişikliklərinin yaratdığı əsas problemlərdən biri yağıntının yalnız azalması deyil, onun vaxtının və intensivliyinin dəyişməsidir. Bəzi ərazilərdə qısa müddətdə çox güclü yağış yağdığı halda sonrakı həftələr və ya aylar quraq keçə bilir. Güclü yağışın böyük hissəsi torpağa hopmadan axıb getdikdə kənd təsərrüfatı həmin su ehtiyatından tam yararlana bilmir. Buna görə suyun bol olduğu dövrlərdə saxlanılması və quraqlıq zamanı istifadəsi getdikcə daha vacib uyğunlaşma strategiyasına çevrilir.
Təsərrüfat su anbarları bu istiqamətdə diqqət çəkən həllərdən biridir. Yağış, çay və digər icazə verilən mənbələrdən uyğun dövrdə toplanan su vegetasiya mövsümünün quraq hissəsində istifadə edilə bilər. Belə sistem fermerin ən kritik mərhələdə su çatışmazlığı ilə üzləşməsi riskini azalda bilər. Lakin rezervuarların yaradılması su balansı, ətraf mühit və digər istifadəçilərin ehtiyacları nəzərə alınmaqla planlaşdırılmalıdır.
Suvarmanın enerji tərəfi də getdikcə daha çox əhəmiyyət qazanır. Suyun quyudan çıxarılması, yüksəkliklərə qaldırılması və təzyiqli boru sistemlərində daşınması elektrik və ya yanacaq tələb edir. Buna görə günəş enerjisi ilə işləyən nasos sistemlərinə maraq günəşli və elektrik şəbəkəsinə çıxışı məhdud kənd təsərrüfatı ərazilərində artır. Bununla belə, ucuz nasos enerjisinin yeraltı suyun həddindən artıq çıxarılmasına səbəb olmaması üçün su istifadəsinin ölçülməsi və idarə edilməsi də vacibdir.
Tarlaların yaşıllaşması yalnız suyun gətirilməsi ilə tamamlanmır. Torpağın şoranlaşmasının qarşısının alınması üçün düzgün drenaj, suyun keyfiyyətinə nəzarət və suvarma normalarının dəqiq müəyyənləşdirilməsi tələb olunur. Quraq regionlarda suvarma suyunun buxarlanması nəticəsində duzların torpaqda toplanması uzunmüddətli məhsuldarlığı zəiflədə bilər. Buna görə davamlı suvarma həm su gətirən, həm də artıq su və duzları düzgün idarə edən bütöv sistem tələb edir.
Suyun gücü ilə yaşıllaşan tarlalar insanın təbiət ehtiyatlarından düzgün istifadə etdikdə yarada bildiyi böyük istehsal potensialını göstərir. Ancaq gələcəkdə yaşıl sahələrin davamlılığı yalnız yeni su mənbələri tapmaqdan asılı olmayacaq. Su toplama, qənaətli suvarma, bərpa olunan enerji, sağlam torpaq və rəqəmsal monitorinq birlikdə işləməlidir. Tarlanın yaşıl qalması üçün suyun yalnız bu günə deyil, sabahkı mövsümlərə də çatması əsas şərtə çevriləcək.
