Böyük bazarlar sahibkar üçün böyük imkanlar yaratsa da, eyni zamanda güclü rəqabət və yüksək reklam xərcləri deməkdir. Buna görə bir çox kiçik və orta biznes geniş auditoriyaya deyil, konkret problemi və xüsusi ehtiyacı olan daha dar müştəri qrupuna yönəlməklə daha yaxşı mövqe qazana bilir. Belə sahələr niş bazar adlandırılır və düzgün seçildikdə kiçik müəssisəyə böyük şirkətlərlə birbaşa qiymət rəqabətindən yayınmaq imkanı verir. Niş bazarı vaxtında görmək isə məhsuldan əvvəl müştərinin həll olunmamış problemini görməkdən başlayır.
İlk siqnal insanların mövcud məhsullardan davamlı şəkildə narazı qalmasıdır. Eyni şikayət müxtəlif forumlarda, məhsul rəylərində və müştəri xidmətlərinə müraciətlərdə təkrar olunursa, bazarda hələ tam həll edilməmiş ehtiyac ola bilər. Böyük şirkətlər kiçik görünən auditoriyanı kifayət qədər gəlirli hesab etmədiyi halda çevik sahibkar həmin qrup üçün xüsusi məhsul yarada bilər. Niş bazarın əsas gücü də budur: kiçik auditoriyanın problemi böyük auditoriyanın ümumi problemindən daha kəskin ola bilər və müştəri uyğun həll üçün daha yüksək dəyər ödəməyə hazır ola bilər.
İkinci siqnal böyük bazarın daxilində yaranan yeni alt qruplardır. Yaş, həyat tərzi, iş forması, sağlamlıq yanaşması, texnologiya istifadəsi və istehlak vərdişləri dəyişdikcə əvvəllər ayrıca bazar hesab edilməyən qruplar formalaşa bilər. Sahibkar ümumi satış məlumatlarına deyil, hansı müştəri qrupunun daha sürətlə böyüdüyünə baxdıqda yeni imkanları əvvəlcədən görə bilər. Rəqəmsal ticarət bu kiçik auditoriyalara çatmağı əvvəlkindən daha asan etdiyi üçün niş strategiyalarının iqtisadi imkanları da genişlənir.
Elektron ticarət niş bazarın coğrafi məhdudiyyətini də zəiflədir. Bir şəhərdə cəmi yüz nəfərin ehtiyac duyduğu məhsul fiziki mağaza üçün kifayət qədər böyük bazar olmaya bilər. Lakin eyni ehtiyacı müxtəlif ölkə və şəhərlərdə yaşayan minlərlə insan daşıyırsa rəqəmsal satış həmin auditoriyanı bir bazara birləşdirə bilər. OECD uzun müddətdir rəqəmsal şəbəkələr və elektron ticarətin kiçik şirkətlərin qlobal bazarlara çıxmasına və niş bazarlarda rəqabət aparmasına imkan verdiyini qeyd edir.
Niş bazarı müəyyən etdikdən sonra sahibkarın ən böyük səhvi dərhal böyük sərmayə qoymaq ola bilər. Daha təhlükəsiz üsul ilkin məhsul, əvvəlcədən sifariş, kiçik reklam kampaniyası və ya məhdud coğrafiyada satış vasitəsilə real tələbi yoxlamaqdır. İnsanların məhsul haqqında müsbət fikir söyləməsi ilə ona pul ödəməsi arasında ciddi fərq ola bilər. Buna görə niş bazarın həqiqi dəyəri maraq səviyyəsi ilə deyil, real alış davranışı ilə ölçülməlidir.
Gəlirli niş bazarların əksəriyyəti hamının gördüyü böyük trendlərin içindəki kiçik ehtiyaclardan yaranır. Sahibkar yalnız “ən çox nə satılır?” sualına baxdıqda həmin imkanları gec görə bilər. Daha faydalı suallar “kimə hələ yaxşı xidmət göstərilmir?”, “insanlar nədən şikayət edir?” və “mövcud məhsul hansı qrup üçün uyğun deyil?” ola bilər. Rəqiblərdən əvvəl görülən niş bazar bəzən böyük kapitaldan daha güclü başlanğıc üstünlüyü yaradır.
