Kənd təsərrüfatı sahələrinə uzaqdan baxdıqda böyük və vahid yaşıl ərazilər görünür, lakin torpağın daxilində vəziyyət tamam fərqli ola bilər. Eyni tarlanın bir hissəsində üzvi maddələr yüksək, digər hissəsində aşağı, başqa nöqtədə isə rütubət və qida maddələrinin miqdarı fərqli ola bilər. Müasir dəqiq əkinçilik məhz bu fərqləri müəyyənləşdirərək hər sahəyə onun ehtiyacına uyğun yanaşmağa çalışır. Bunun nəticəsində kənd təsərrüfatında yeni anlayış – təsərrüfatın rəqəmsal “bərəkət xəritəsi” formalaşır.

Bu xəritələrin yaradılmasında peyklər mühüm rol oynayır. Kosmosdan əldə edilən görüntülər bitki örtüyünün inkişafını, vegetasiya dəyişikliklərini və bəzi stress əlamətlərini böyük ərazilər üzrə izləməyə imkan verir. Fermer tarlanın hansı hissəsində bitkinin inkişafının zəiflədiyini müəyyənləşdirərək həmin nöqtədə su, qida maddəsi və ya xəstəlik probleminin olub-olmadığını araşdıra bilər. Beləliklə, yüzlərlə hektarlıq ərazini yalnız gözlə yoxlamaq əvəzinə problemli zonaları əvvəlcədən müəyyən etmək mümkün olur.

Dronlar isə bu müşahidəni daha yaxın məsafədən həyata keçirə bilir. Yüksək dəqiqlikli kameralarla çəkilən görüntülər bitkilərin inkişafındakı fərqləri, boşluqları və müəyyən stress əlamətlərini üzə çıxarmağa kömək edir. Məlumatlar torpaq analizləri və məhsuldarlıq göstəriciləri ilə birləşdirildikdə təsərrüfat haqqında daha dolğun rəqəmsal təsvir yaranır. Fermer bunun əsasında hansı hissənin əlavə müdaxiləyə ehtiyac duyduğunu daha məqsədli müəyyənləşdirə bilər.

Bağlarda belə xəritələşdirmənin imkanları daha da genişlənir. Ağacların inkişafı, su təminatı, məhsul yükü və vegetasiya vəziyyəti sıralar üzrə müqayisə edilə bilər. Rütubət sensorlarının məlumatları xəritəyə əlavə edildikdə bağın hansı hissəsində suyun daha tez tükəndiyini görmək mümkündür. Bunun əsasında bütün bağı eyni müddətdə suvarmaq əvəzinə müxtəlif zonalar üçün fərqli suvarma rejimlərinin yaradılması mümkün olur.

Məhsul yığımı zamanı toplanan məlumatlar isə xəritənin başqa qatını yaradır. Müasir kombayn və digər yığım texnikalarında istifadə olunan sistemlər sahənin müxtəlif nöqtələrində əldə edilən məhsul miqdarını qeydə ala bilir. Bir neçə ilin məlumatı üst-üstə qoyulduqda tarlanın daim yüksək məhsul verən və davamlı olaraq zəif nəticə göstərən hissələri müəyyənləşdirilir. Bu məlumat torpaq analizlərinin haradan götürüləcəyindən gələcək gübrələmə və səpin strategiyasına qədər çoxsaylı qərarların əsasını təşkil edə bilər.

Beləliklə, gələcəyin fermeri tarlasını yalnız hektarlarla deyil, məlumat nöqtələri ilə də görəcək. Hər hektarın su, toxum, qida maddələri və məhsuldarlıq tarixçəsi rəqəmsal təsərrüfat sisteminin bir hissəsinə çevriləcək. Məqsəd texnologiyanın özündən istifadə etmək deyil, torpağın əvvəllər görünməyən fərqlərini görərək daha düzgün qərarlar verməkdir. Bağdan tarlaya uzanan bərəkət xəritəsi əslində torpağın fermerə rəqəmlərlə danışmağa başladığı yeni kənd təsərrüfatı dövrüdür.