Tikinti və kənd təsərrüfatı ilk baxışda bir-birindən fərqli sahələr kimi görünsə də, regional iqtisadiyyat daxilində bu iki sektor arasında güclü əlaqə mövcuddur. Aqrar istehsal genişləndikcə anbarlara, emal sexlərinə, logistika mərkəzlərinə, suvarma infrastrukturlarına və məhsulun saxlanması üçün xüsusi obyektlərə ehtiyac artır. Bu tələbat tikinti sektoruna yeni layihələr gətirir və quruculuğa yönəldilən investisiyaların həcmini genişləndirir. Tikilən infrastruktur isə öz növbəsində kənd təsərrüfatının daha böyük miqyasda fəaliyyət göstərməsinə imkan yaradır.
Məhsul istehsalının artması xüsusilə saxlanma infrastrukturunun əhəmiyyətini yüksəldir. Fermer məhsulu yığdıqdan dərhal sonra satmaq məcburiyyətində qaldıqda bazardakı qısamüddətli qiymət dəyişikliklərindən daha çox asılı olur. Müasir anbar və soyuducu sistemlərinin yaradılması məhsulun müəyyən müddət saxlanmasına və satış vaxtının daha çevik seçilməsinə imkan verir. Bu səbəbdən aqrar infrastruktura yönələn tikinti sərmayələri birbaşa kənd təsərrüfatı məhsullarının kommersiya imkanlarına təsir göstərə bilər.
Suvarma infrastrukturu bu əlaqənin başqa mühüm istiqamətidir. FAO məlumatlarına görə, dünyada əkin sahələrinin təxminən 23 faizi suvarma infrastrukturu ilə təmin olunsa da, həmin sahələr qlobal bitkiçilik dəyərinin 48 faizini yaradır və suvarılan sahələrdə məhsuldarlıq orta hesabla yağışdan asılı sahələrdən 76 faiz yüksəkdir. Bu göstəricilər kanal, boru, nasos sistemi və digər su infrastrukturlarına yatırılan investisiyanın aqrar istehsal baxımından nə qədər böyük iqtisadi əhəmiyyət daşıdığını göstərir.
Tikinti ilə aqrar sektorun paralel inkişafı məşğulluğa da iki istiqamətdən təsir edir. Bir tərəfdən yeni infrastrukturun qurulması üçün tikinti və mühəndislik sahəsində işçi qüvvəsinə ehtiyac yaranır, digər tərəfdən həmin obyektlər istifadəyə verildikdən sonra kənd təsərrüfatı, logistika və emal müəssisələrində yeni iş imkanları formalaşır. Bu model investisiyanın yalnız bir dəfə iqtisadi dövriyyəyə daxil olması ilə məhdudlaşmamasına şərait yaradır. Tikinti tamamlandıqdan sonra onun üzərində qurulan istehsal fəaliyyəti əlavə iqtisadi dəyər yaratmağa davam edir.
Bu baxımdan aqrar sektorun yüksəlişi ilə quruculuğun inkişafı bir-birini tamamlayan iqtisadi proseslərə çevrilir. Daha böyük istehsal daha çox infrastruktura ehtiyac yaradır, inkişaf etmiş infrastruktur isə məhsuldarlığın və bazara çıxış imkanlarının yüksəlməsinə kömək edir. Bu qarşılıqlı əlaqə ətrafında logistika, emal, texniki xidmət, ticarət və digər sahibkarlıq sahələri də inkişaf edə bilir. Nəticədə tikinti və kənd təsərrüfatına paralel yatırılan sərmayə iqtisadi fəallığın daha geniş sahəyə yayılmasına imkan verir.
