Əkin sahələrinin genişləndirilməsi və istifadəsiz torpaqların yenidən istehsal dövriyyəsinə qaytarılması kənd təsərrüfatında gəlir imkanlarını artıran istiqamətlərdən biridir. Yeni sahələrin becərilməsi daha çox toxum, texnika, işçi qüvvəsi və suvarma imkanına ehtiyac yaradır. Bunun nəticəsində kənddə iqtisadi fəaliyyət yalnız məhsul yetişdirən fermerlə məhdudlaşmır. Aqrar istehsalın ətrafında müxtəlif xidmət və ticarət sahələri də inkişaf etməyə başlayır.
Müasir əkinçilikdə əsas məsələ torpaq sahəsinin sadəcə böyüdülməsi deyil, hər hektardan mümkün qədər səmərəli istifadə edilməsidir. Fermerlər məhsul seçərkən iqlim şəraiti ilə yanaşı, bazardakı tələb və satış imkanlarını da nəzərə almağa daha çox üstünlük verirlər. Daha gəlirli və bazarda tələbat olan məhsulların müəyyənləşdirilməsi təsərrüfatın maliyyə nəticələrinə birbaşa təsir göstərir. Bu səbəbdən əkinçilik getdikcə planlaşdırılmış sahibkarlıq fəaliyyətinə çevrilir.
Əkin sahələrinin artması mövsümi və daimi məşğulluğun genişlənməsinə də şərait yaradır. Torpağın hazırlanmasından səpinə, becərmədən məhsul yığımına qədər müxtəlif mərhələlərdə əmək qüvvəsinə ehtiyac yaranır. Məhsul yığıldıqdan sonra isə çeşidləmə, qablaşdırma və daşınma işləri əlavə qazanc imkanları yaradır. Beləliklə, bir əkin sahəsi müxtəlif mərhələlərdə çoxsaylı insanların iqtisadi fəaliyyətinə təsir edə bilir.
Məhsul həcminin böyüməsi saxlanma və emal infrastrukturuna olan tələbatı da artırır. Fermer üçün məhsulu yetişdirmək qədər onu itkisiz saxlamaq və uyğun zamanda bazara çıxarmaq da əhəmiyyətlidir. Soyuducu anbarlar, çeşidləmə məntəqələri və ilkin emal müəssisələri məhsulun əlavə dəyər qazanmasına imkan verir. Bu infrastruktura yatırılan sərmayə kənddə əkinçilikdən kənar yeni biznes istiqamətlərinin yaranmasını sürətləndirir.
Əkin sahələrinin genişlənməsi düzgün idarə olunduqda kənd yerlərində gəlir mənbələrinin şaxələnməsinə səbəb olur. Torpaq sahibi məhsul istehsal edir, başqa sahibkar texnika xidməti göstərir, digəri məhsulu daşıyır və ya satışa hazırlayır. Bu qarşılıqlı fəaliyyət kənd daxilində daha geniş pul dövriyyəsinin formalaşmasına imkan verir. Nəticədə torpağın istehsala cəlb edilməsi yalnız kənd təsərrüfatının deyil, bütövlükdə kənd sahibkarlığının inkişafına yol açır.
